Okul Zilleri Çaldı: Peki Bizim Evdeki Ritim Ne Durumda?
Tatil bitti, çantalar hazırlandı, sabah alarmları yeniden kuruldu. Şubat ayı, eğitim hayatında hep ilginç bir virajdır. Bir yanımız tatilin o tatlı rehavetinde kalmak isterken diğer yanımız “Hadi, ikinci yarı başlıyor, toparlanmalıyız.” der.
Eğitimciler olarak şunu çok net gözlemliyoruz: İkinci dönem, aslında bir “telafi” ya da “yeniden başlama” fırsatından çok daha fazlası. Öğrencinin ilk dönemden cebine koyduğu tecrübeleri sahaya sürme vakti. Peki, evdeki havayı germeden o akademik ritmi nasıl yakalayacağız?
Her Şeyi Bir Anda Değiştirmeye Çalışmayın
Hani bazen “Bu dönem her şey bambaşka olacak, her gün 3 saat çalışacağım.” gibi büyük sözler verilir ya... Genelde ilk haftadan rafa kalkar o sözler. Çünkü alışkanlıklar devrimle değil evrimle değişiyor. İlk dönem planlar biraz aksadıysa, çocuğunuzla oturup sakin bir strateji belirleyin. “Matematikten 100 almalısın.” demek yerine; “Sence geçen dönem akşam saatlerini verimli kullanabildin mi? Ufak bir düzenleme gerekiyor mu?” diye sormak inanın çok daha etkili. Hedefimiz mükemmel bir öğrenci yaratmak değil dünden daha planlı bir gün geçirmek olsun.
Uyku Düzeni: Gizli Kahraman
Açık konuşalım; sabah uyanmakta zorlanan, ilk derslerde gözü kapanan bir öğrencinin sorunu çoğu zaman motivasyon değil biyolojidir. Tatilde o uyku saatleri illa ki biraz değişti, ekran süreleri uzadı. Şimdi vücudu tekrar “okul moduna” almak gerekiyor. Bunu evde bir askerî disiplinle değil de bir “hazırlık kampı” havasında yapmakta fayda var. Akşamları ekranı biraz daha erken kapatıp onun yerine sohbeti veya kitap okumayı koyduğumuzda zihin zaten “Tamam, dinlenme vakti geldi.” mesajını alıyor.
Peki Ya İsteksizlik?
Bahar yaklaştıkça masa başında oturmak zorlaşır, bu çok doğal. İşte burada veli olarak duruşumuz çok kritik. Çocuğunuz “Canım çalışmak istemiyor.” dediğinde, ona bunun sadece okul için değil kendi hayalleri için bir basamak olduğunu hatırlatmak gerekiyor. Ama bunu yaparken direksiyona siz geçmeyin. Biz buna “Deniz Feneri” olmak diyoruz. Siz ışığınızla yolu gösterin, kayalıkları fark etmesini sağlayın ama gemiyi (yani hayatını) o kullansın.
Kısacası eğitim uzun soluklu bir yolculuk. Bazen hızlanacağız, bazen yorulup yavaşlayacağız. Önemli olan, çocuğumuzun notlarına değil gösterdiği çabaya odaklanıp “Senin yanındayım.” hissini verebilmek.
